1. 04-08-2010 15:24

Borðeyrarvélin

Manni finnst nú merkilegt að þegar jafn stutt er nú á gott byggðasafn, eins og þarna er (Byggðasafn Húnvetninga og Strandamanna á Reykjum) skuli svona merkilegur gripur ekki fá sómasamlegan stað þar útfrá. Kannski kemur þarna til skjalanna rótgróin óbeit safnafólks á vélum og tækjum, ég veit það ekki.

Registered

2. 04-08-2010 22:51

Hálfur skaði og allur...

Athyglisverður punktur Þorkels um óbeitina ... Gripir sem þessir eru meðal þeirra sem gerðu fólki kleift að berjast til bjargálna. Nú veit ég ekki hvort þessi vél á húnvetnska sögu eða hvort hún sparn hjólum sínum mest í Borgarfirði. Ég veit hins vegar að það kostar útsvar margra skattgreiðenda þar við Flóann að gera þessa vél upp - og slíkar eru þegar til. Með því að bjarga heillegum hlutum hennar, t.d. stýri og þess vegna nefinu mætti með ljósmyndum gera henni skil á sýningu án þess að plássfrek yrði eða dýr (afganginn mætti geyma í útihúsi. Þannig gæti Húna-Nallinn minnt á sig. Betri er hálfur skaði en allur. Ég á t.d. lok af skrúfkoppi herfis sem skipar dálítinn sess í sögu dalsins míns. Mér þykir vænt um þetta lok og það nægir mér til þess að halda í sögu herfisins. Öðrum er þetta lok einskisverður járngripur, en tengdist hann mynd af gripnum og 2-3 setningum um hann væri hugsun áhorfandans komin í gang. Hún er málið.

Registered

3. 04-08-2010 22:56

Borðeyrarvélin

Byggðasafnið að Reykjum er lengi búið að varðveita IH 10-20 dráttarvél árgerð 1930. Þá er Steinbjörn Jónsson bóndi að Syðri-Völlum átti og gerði út. IH 10-20 vélin að Borðeyri var í eigu Búnaðarfélags Bæjarhrepps árgerð 1930. Fyrir margt löngu fór hún suður í Borgarfjörð. Þar fékk Friðjón Árnason leifar hennar, sem hann lét svo Borðeyringa seinna hafa. Hitt er rétt að sumir æðstu skrautfuglar minjaverndar virðast líta á þetta sem hvimleitt "brotajárn".

Registered

4. 05-08-2010 10:32

Aðgát skal höfð

Ég orðaði líklega "safnafólk" of almennt í mínu kommenti, að sjálfsögðu er Bjarni Guðmundsson undanskilinn í þessu tilliti sem og fólkið, sem stendur að Skógasafninu, svo dæmi séu tekin. Maður hefur hinsvegar orðið var við a.m.k. hirðuleysi bæði sumra í hópi safnafólks, þeirra sem Þóroddur nefnir réttilega "æðstu skrautfugla minjaverndar" sem og þeirra er sagnaritun hafa sinnt varðandi þróun véltækni á fyrri hluta tuttugustu aldar og síðustu árum þeirrar nítjándu. Þess ber samt að geta sem vel er gert og fyrir utan Skógasafnið og landbúnaðarsafnið á Hvanneyri dettur mér í hug að minnast á samgöngusöfnin á Yzta-Felli og Stóragerði, sem og fornbílasafnið að Garðsstöðum við Djúp og svo er nýtilkomið "Konnasafn" í Eyjafirði sem snýr fyrst og fremst að vinnuvélum að mér skilst. Veit ég vel að þessi upptalning er ekki fullkomin, enda er verið að nefna þessi söfn sem dæmi. - En hvað um það, laukrétt sem Bjarni nefnir að ekki er þörf á að gera upp og varðveita alla gamla gripi, aðalatriðið er að hafa einhver dæmi um þá og ekki síst þann hluta þeirra, sem markaði einhver kaflaskil.

Registered

5. 05-08-2010 20:14

Á skal að ósi stemma ...

Ég þakka Þorkatli og Þóroddi innskotin, og Þorkatli fyrir að vekja umræðuna. Hún er skemmtileg og raunar sú sem við hér við Lbs á Hve stöndum í nær því dag hvern: Hvað hefur sögulegt gildi og hvað ekki? Hvað á að varðveita? Fyrir Lbs er t.d nóg að vita af einum góðum uppgerðum IHC 10-20 hjá Þjóðminjasafni, og góðum Lanz Alldog vestrí Reykhólasveit.  
En á skal að ósi stemma. Í gær sat hjá mér góður skólabróðir og fornvélavinur. Við ræddum þessi mál yfir kaffibolla. Hann benti á það sem þjóðarsögulega nauðsyn að varðveita glæsibifreið ónefnds útrásarvíkings sem hann taldi eiga mesta sök á óförum þjóðarinnar. Sú bifreið mundi er frá liði fá álíka sess meðal íslensku þjóðarinnar og Lincoln-inn, sem Kennedy féll í, nú hefur meðal bandarísku þjóðarinnar. Rétt væri að ná bílnum víkingsins strax en ekki þegar hann væri orðinn að ryðhrúgu í einhverju bílaportinu.  
Þessi vinur minn er vanur að hafa rétt fyrir sér ...

Registered

6. 05-08-2010 21:01

Saga vélanna

Ég tek undir með Bjarna, markmiðið þarf ekki endilega vera að gera vélarnar upp sem nýjar væru. Það er sagan sem er á bak við vélina sem er ekki minna virði en vélin sjálf og það þarf að varðveita hana. Sú saga segir ekki eingöngu ævistarf vélarinnar, hún segir líka sögu framþróunar landbúnaðarins í sinni sveit hver sem hún er. Mér dettur í hug í þessu sambandi mynd og grein Bjarna á síðu Landbúnaðarsafnsins fyrir nokkru um vestasta og versta Ferguson á Íslandi. Mér finnst þessi grein Bjarna hrein snilld og hvet alla til að lesa hana. Eftir lestur greinarinnar fór ég að hugleiða hvort þetta hræ væri ekki þess virði að varðveita eins og það er. Ekki er ólíklegt að sagan á bak við þessa vél sé merkilegur hluti í sögu síðustu ára þessa byggðarlags sem ég ímynda mér að Hvallátur.

Registered

7. 05-08-2010 23:15

Vestasti og "verstasti" Ferguson á Ísl

Greinin "Vestasti og "verstasti" Ferguson á Íslandi?" sem Bjarni skrifaði á síðu Landbúnaðarsafnsins og hann Siggi Skarp vísar til hér fyrir ofan er á þessari slóð: 
/http://www.landbunadarsafn.is/frettir/nr/105105/. 
Þið munið að það er hægt að vera í "áskrift" að safnfréttum LBHÍ og fá tölvupóst þegar nýjar greinar birtast þar.

Registered